Biblioteka Miejska w Szczecinie

Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie

Aktualnie znajdujesz się w dziale: Witryna Kulturalna » Życie i twórczość Ireneusza Gwidona Kamińskiego. Wykład

Witryna Kulturalna

Życie i twórczość Ireneusza Gwidona Kamińskiego. Wykład

25 października 2017 (środa) o godz. 18.00 w ProMediach (al. Wojska Polskiego 2) odbędzie się kolejne spotkanie z cyklu „Cztery strony świata”. Bohaterem wykładu Anny Godzińskiej będzie Ireneusz Gwidon Kamiński. Wstęp wolny.

Fotografia ze zbiorów Książnicy Pomorskiej w SzczecinieIreneusz Gwidon Kamiński (1925-1996) – pisarz, publicysta, dziennikarz, tłumacz. Od 1954 roku związany ze Szczecinem i lokalnymi czasopismami: „Głos Szczeciński”, „Ziemia i Morze”, „Odra”, „Tygodnik Zachodni”, „Pomorze”, „Vineta”, „Morze” i „Spojrzenia”. Korespondent wojenny w Wietnamie. Pracował m. in. w  Państwowej Operetce w Szczecinie oraz Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej . Współpracował z lokalnym ośrodkiem telewizyjnym.

W 1952 roku został członkiem Szczecińskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Był jego wieloletnim prezesem oraz jednym ze współzałożycieli nowego Związku Literatów Polskich (1983). W 1989 roku został członkiem Zarządu Głównego ZLP i prezesem Oddziału Szczecińskiego. Był jurorem Ogólnopolskim Konkursu Literackiego im. Jana Papugi w Szczecinie. Był także działaczem społecznym i politycznym w Związku Młodzieży Polskiej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. 

Twórczość literacka

Zadebiutował jako poeta i prozaik na łamach łódzkiego tygodnika „Wieś” w 1950 roku. Do „Gazety Poznańskiej”, z którą współpracował cztery lata, pisał wiersze. Współredagował także almanach Poznań - dzieje, ludzie, kultura (1953). W 1954 roku, już w Szczecinie, opublikował romantyczno-przygodową Węgierską opowieść. Ten trzyczęściowy debiut książkowy poświęcony był rewolucji węgierskiej 1848-1849.

Przez kolejne trzy lata pisarz poświęcił się studiom nad historią Pomorza Zachodniego. Owocem tych badań stał się „Czerwony Sokół” (1957), opowieść o księciu Bogusławie X. Książka dała początek serii powieści rozgrywających się na Pomorzu Zachodnim u schyłku XV wieku i w okresie Reformacji. W kolejnych latach pisarz wydał dalsze części cyklu – „Mściciel przypływa z Rugii” (1958), której bohaterem jest nieślubny syn Bogusława X, oraz „Krystyna i rapier” (1971), opowiadająca o upadku państwa pomorskiego. Wielokrotnie wznawiane powieści osiągnęły nakład ponad pół miliona egzemplarzy. Były także tłumaczone na języki obce.

Był także autorem powieści współczesnych, których akcja rozgrywa się w Szczecinie (m. in. „Białe wrony”). Z kolei w „Anastazji, czyli opowieści garbusa” porusza wątki polsko-niemieckie, wtrącając do akcji wątki autobiograficzne, m. in. pracę w niemieckiej fabryce broni. Pisarz opublikował też kilka zbiorów opowiadań, m. in. „Odro, rzeko pogańska” (1975), oraz zbiór reportaży „Paszcza smoka” zainspirowanych dwukrotnym pobytem w Wietnamie. W 1995 roku opublikował powieść science-fiction „Dziesiąta planeta”. Był również redaktorem kilku almanachów prezentujących dorobek poznańskiego i szczecińskiego środowiska literackiego.

Pisał słuchowiska radiowe. Zajmował się także tłumaczeniem poezji i prozy z języków obcych - francuskiego, rosyjskiego i niemieckiego.