Biblioteka Miejska w Szczecinie

Miejska Biblioteka Publiczna w Szczecinie

Aktualnie znajdujesz się w dziale: Bibliotekarze polecają » Patrycja M. Erbes » Recenzja

O bibliotekarzu

Patrycja M. Erbes : Kocha koty, podróże, włoską kuchnię. Uwielbia odkrywać nowe smaki, w literaturze ceni język oraz sposób kreacji przedstawionego świata. Wieczorową porą z Agathą Christie z niekłamaną przyjemnością popełni zbrodnie, a na bezkresne oceany wyobraźni popłynie z Murakamim.

Pisarz: Andrea Camilleri

  • Tytuł:

    Kształt wody

    Recenzja:

    Tym razem zachęcam Państwa do przeczytania cyklu książek Andrei Camilleriego o komisarzu Montalbano, który rozpoczyna tytuł "Kształt wody". Polecam ją przede wszystkim osobom zmęczonym już kryminałami skandynawskimi, pełnymi okrutnych zbrodni i mrocznej scenerii. Za naszymi oknami budząca się wiosna, zatem warto podążyć tropem zbrodni na gorącą Sycylię, a naszym przewodnikiem będzie Salvo Montalbano, doktor prawa i komisarz policji w Vigacie. Ten sympatyczny detektyw, zmienny niczym sycylijska aura jest przede wszystkim szlachetnym, uczciwym stróżem prawa, którego cechuje niezwykła przenikliwość i współczucie dla ludzi prostych, a pokrzywdzonych przez los. Nie są mu obce jednak ludzkie słabości, jak zmienność nastrojów czy łakomstwo. Salvo Montalbano to jednak przed wszystkim filozof życia. Niczym Epikur potrafi cieszyć się i korzystać z ziemskich przyjemności. Wielką słabością komisarza jest miłość do jedzenia. W każdej powieści dużą rolę odgrywają opisy potraw zjadanych przez detektywa, dla których gotów jest nawet nadłożyć parę kilometrów drogi, by zjeść coś wybornego. Sam autor, pytany dlaczego tak dużą wagę w książkach przywiązuje do jedzenia, odpowiada, że być może jest to podświadome pragnienie życia, radość ze smakowania posiłków jest afirmacją życia, witalności, przeciwieństwem końca. Kolejna słabostka Montalbana, to pływanie, relaksowanie się po ciężkim i często upalnym dniu w komisariacie. Ale przede wszystkim komisarz to prawdziwy erudyta, znawca literatury i filozofii, która to wiedza pozwoliła mu rozwiązać niejedną zagadkę kryminalną. Dla mnie dużym zaskoczeniem było to, że w jednym z opowiadań pojawiła się sylwetka naszego rodzimego pisarza, Wacława Potockiego, tym bardziej, że jest on znany w wąskim kręgu literaturoznawców. Andrea Camilleri w powieściach o Montalbano porusza bardzo ważne społeczne kwestie dotyczące jego ojczystego kraju. To także obserwator życia politycznego, niczym sędzia cynicznie obnaża prawdziwe oblicze Włoch, które jawią mu się obecnie jako statek bez sternika. Jednakże niezwykle poczucie humoru, szlachetni detektywi, zbrodnie z namiętności, gorąca Sycylia – sprawiają, że powieści te czyta się lekko i tylko maja tę jedna wadę, że za szybko się kończą. A po lekturze ma się ochotę zajrzeć do lodówki, aby przygotować ucztę dla podniebienia, gdyż strawa duchowa została już zaspokojona.

    Dokument dostępny jest w filiach bibliotecznych: kliknij